Dear visitor,
Welcome to my website!
I am Hans van der Ven,
Research associate in the international program ‘Religion and Human Rights’.
Faculty Philosophy, Theology and Religious Studies, Department of political philosophy.
Radboud University Nijmegen, The Netherlands.
At this website you find some information about my curriculum vitae and
publications.
If you wish to contact me, please send me an e-mail.
Johannes A. (Hans) van der Ven
Jes 11,1-8; Joh 1, 1-5.14
Naar aanleiding van TV-uitzendingen over pedoseksualiteit in de kerk las ik gisteren, 24 december, in de Volkskrant, ik citeer: “Wat zou er in de kerstnacht toch in de hoofden van de priesters toch omgaan als ze het tweede couplet van Stille Nacht gaan zingen: ‘hulpeloos kind, heilig kind’?”
Inderdaad.
Ik voeg eraan toe: wat gaat er in de hoofden van ons allen om, nu verzameld rond de kerststal?
De volledige tekst van het afscheidscollege is hier te downloaden. Klik op de afbeelding voor een pdf.
De Areopaag, ten noordwesten van de Akropolis in Athene, is in de oudheid wijd en zijd bekend. Het is de naam van een heuvel van ruim 100 meter, de heuvel van Ares (Areios pagos). Het is ook de naam van het gebouw waar de raad van de stadstaat Athene zetelt, een bestuurlijk-adviserend en gerechtelijk lichaam voor culturele, morele en religieuze zaken.
De raad behoort tot het bestuurlijk centrum van Athene dat al sinds eeuwen bekend staat als de culturele hoofdstad van de toenmalige bewoonde wereld (oikoumenè). De Areopaag is onder meer beroemd vanwege de redevoering die Paulus er houdt, althans volgens de Handelingen van de apostelen in het Nieuwe Testament. Ik behandel die redevoering in het eerste deel van dit college. De vraag daarbij luidt: hoe gaat Paulus als vertegenwoordiger van de christelijke religie in die redevoering om met andere levensovertuigingen en hoe fungeert in dit verhaal de godsdienstvrijheid?
In het tweede deel maak ik de sprong naar onze tijd. Wij beschikken niet slechts over de vrijheid van godsdienst als een soort verlof dat Paulus nog te beurt viel, maar over het recht op godsdienstvrijheid. De vraag daarbij luidt: hoe gaat de christelijke religie in onze context, tweeduizend jaar later, op gepaste wijze met andere levensovertuigingen om en hoe geeft ze op gepaste wijze gestalte aan het recht op godsdienstvrijheid?
Deze vraag is actueel. Ze vraagt om bezinning. Het onderhoud van de godsdienstvrijheid is de laatste decennia schromelijk verwaarloosd, aldus Paul Scheffer (2007, 162-169), ook door de religies zelf, zo voeg ik toe. De gevolgen onder populistische, zo niet fascistoïde, dwang maken wij vandaag mee (Riemen 2010). Wellicht kunnen we aan Paulus’ redevoering voor de Areopaag inspiratie opdoen. Ik beschouw dit college als een religiewetenschappelijke bijdrage aan de reflectie op de uitoefening van de godsdienstvrijheid binnen de multidisciplinaire studie van religie en recht (Witte 2010). Daarbij beschouw ik de christelijke religie, waarop ik de nadruk leg, als exemplarisch voor andere religies.
Is 25, 6-9; Apoc 21, 1-7; Lk 23-24,1-6a
There are times in which some words are used as catch words that identify the spirit of a certain period, what the Germans call ‘Zeitgeist’. So there is a catch word that stems from the United States Declaration of Independence, when America as a former colony broke away from England. It is ‘life, liberty and the pursuit of happiness’. This catch word, ‘life, liberty and the pursuit of happiness’, symbolizes the spirit of the secular age we live in. Indeed, we strife for a life, safe and full and beautiful, and we strife for a body, healthy and strong and limber. Lees verder
Overweging naar aanleiding van het evangelie van de echtbreekster
Op de vierde zondag van de veertigdagentijd staat dit jaar het verhaal van de echtbreekster centraal: een actueel, maar complex thema (Joh 8:1-11).
Er is met dit verhaal uit het Johannesevangelie van alles aan de hand. Er zijn tal van hedendaagse commentatoren op het Johannesevangelie die het overslaan en het domweg niet behandelen. Ze laten het weg. Ze zijn van opvatting dat het verhaal enkele eeuwen later in het evangelie is gevoegd en er dus niet thuishoort. In de oudste manuscripten in het Oosten, die van Byzantium (nu Istabul) en Alexandrië in Egypte, komt het verhaal niet voor, terwijl het in de jongere manuscripten in het Westen wel voorkomt. Het is het later onderhands ingevoegd.